16 september 2018

We begonnen met weer een mooie dag van de al zovelen dit jaar. Het wordt s morgens bij vertrek wat frisser daar merk je aan dat de zomer teneinde begint te lopen. De mouwtjes moeten weer opgezocht worden. Nu kunnen ze na de koffiestop nog uit maar normaal gesproken over enkele weken is dat ook voorbij. We misten er enkele van de vaste kern maar door de aanwas de laatste maanden van nieuwe leden waren we met 17 man en één vrouwelijk lid.

Een ritje door de altijd mooie Alblassewaard.  Via de Kiltunnel weg en ook weer terug, 85 km. Er stond een zwak windje uit het zuiden. Hij zou in de loop van de dag aantrekken tot 4 bf. De rit verliep net als vaak voorspoedig. De spoorbrug op werd er zo gereden dat iedereen kon volgen, alhoewel een van onze nieuweleden goed zijn best moest doen maar erbij bleef.

Even over de brug een hond die uitschoot en door zijn baasje aan een wat lange lijn werd gehouden maar gelukkig ging alles goed. Helaas net voor de onderdoorgang van de A 15 bij de kruising met het fietspad uit de richting van Gorkum een aanrijding. Een Mol renner die te hard op de kruising af kwam, hard remde waardoor hij over de kop ging en er twee van ons onderuit reed. Rechtdoor heeft daar voorrang. De Mol renner deed niet moeilijk en bekende gelijk schuld. De verwondingen bleven bij wat schaafwonden een kleine slag in het wiel en wat beschadigde kleding. Na wat gegevens uitgewisseld konden we de weg weer vervolgen.

Dat waren 2 incidenten in korte tijd. Wat staat ons vandaag nog meer wachten? De polder in, rijdend tussen de weilanden is er niets meer te zien van de droogte. Het gras is er groen en de koeien lopen er te grazen. Sommige boeren hadden het alweer gemaaid voor de wintervoorraad. In de polder het derde oponthoud, een boer was zijn koeien aan het verweien.  Voor de niet-boeren onder ons, dat is de koeien in dit geval van de boerderij over de weg naar de wei drijven. Er was nog een opmerking van wie melk in zijn koffie heeft melk zelf. Verdere incidenten of bijzonderheden voor zover ik mij herinnerde deden zich niet meer voor tot we bij de koffie waren in Nieuwpoort.

Het was er druk, er zaten diverse mensen zo vroeg al op het terras. Een jong obertje kwam de bestellingen opnemen. Er was vergeten om te bellen dat we er aankwamen maar de koffie was er redelijk snel en de puntjes kwamen wat later maar wel van mindere kwaliteit dan vorige week, een zeventje hield het wel bij op. De eigenaar kwam ook met bestellingen.

Je kon zien dat het geen geboren Horecaman was maar een passie van hem om eens een café te hebben. Er zat geen lijn in men deed maar wat. Hij stond iemand te bedienen en hield het blad zo scheef dat hij bij de ander een flesje Cola in het kruis liet lopen. Er kwamen nog meer fietsers, wandelaars en motorrijders. Het terras zat nagenoeg helemaal vol. De paniek sloeg lichtelijk toe. Er wilden er een paar nog een tweede bakkie bestellen.

Het kwam daarop neer: als er nu van tevoren gebeld was had hij een ketel koffie gezet, maar nu kon het wel even duren als we nog een bakkie wilden. Dan gaan we maar betalen anders duurt het te lang wie weet wat we nog meer meemaken na wat we nu al beleefd hebben.

De wind was sterker geworden, hij stond vrij gunstig waar door we hem de eerste km’s niet pal tegen hadden. We reden midden door de polder tot we bij een molen kwamen. Het bruggetje dat vroeger vlak bij de molen lag is weg. Dat was zo steil en je kon erop wachten als we daarover gingen er enkele van de fiets moesten of tegen de reling hingen omdat ze niet schakelden of te laat waren met schakelen. Het nieuwe brugje nu 200 meter verder is minder steil gemaakt en niemand hoefde van de fiets.

We kwamen in Ottoland en wat verder in Vuilendam. Hier pakten we de rustigste kant van de Graafstroom. Af en toe moesten we achter elkaar omdat we een veewagen en later nog een vrij grote camper tegen kwamen. Of het met de kilometers te maken heeft die we in een seizoen maken, we zitten tamelijk aan het einde van het seizoen maar er was er weer één met een lekke band. De reparatietijd was niet goed en niet slecht maar een cursus bandreparatie zou de stoptijd kunnen verkorten.

In de Alblasserwaard rij je redelijk tussen de bomen en struiken. Met het oprijden van de spoorbrug werd er flink doorgetrokken zodat er een gaatje viel. In de afzink kwam alles weer bij elkaar. Na het bruggetje over het Wantij wordt de begroeiing minder. Daar voelde je dat de wind behoorlijk harder was gaan waaien en werd de snelheid teruggebracht naar een 27/ 28 km/h. De tunnel neemt de een makkelijker dan de ander. Boven wordt er dan rustig gereden zodat in het dorp iedereen weer aangesloten is. Nu nog het laatste stuk fietspad tot de ijsclub en weer zit er een rit op en weer kunnen we 85 km bijschrijven voor de statistieken.

Let op! Volgende week nog 1 keer een halfuurtje eerder uit bed, vertrek om 8.30. Ook weer door een mooi stukje Nederland, nu de Krimpenerwaard.

 

Flip

 

 
 

Nieuws

02-12-2018
Introductie Kopen voor De Hoekse Renners

Beste leden, Vanaf vandaag is De Hoekse Renners aangesloten bij een nieuw soort clubactie om extra inkomsten ... Lees meer »

26-11-2018
Pasavond vernieude fietskleding 17 december a.s.

In verband met de vernieuwde kleding voor seizoen 2019 is een pasavond gepland. Tevens zullen voorbeelden ... Lees meer »

20-11-2018
Fit de winter door!

Wil jij het komende seizoen met een goede aanvangsconditie starten?  Zoek jij een manier om lekker ... Lees meer »